De Dogon en hun toeristen

Abstract

Reizigers komen al heel lang naar het Dogongebied in Mali. Het eerste hotel in Sangha bijvoorbeeld dateert al van vóór de Eerste Wereldoorlog. Door zijn visuele rijkdom en de erkenning als Werelderfgoed door de UNESCO is het Dogongebied een bezienswaardigheid geworden. Tot aan de laatste decennia, toen de economie van Mali geliberaliseerd werd, heeft het land het toerisme als een staatsbedrijf geëxploiteerd. Sindsdien zijn privé-hotels gebouwd en is de toegang tot de falaise-dorpen verbeterd. Maar ook al komen er nog zo regelmatig toeristen in de Dogondorpen, het dagelijks leven van de meeste Dogon speelt zich af zonder enige verwijzing naar deze blanke aanwezigheid. Het toerisme definieert de Dogon niet als marginalen, aan de rand van de wereld, maar juist in het centrum ervan. De Dogon hebben de aantrekkingskracht van hun gebied tot onderdeel gemaakt van hun eigen waardering van hun cultuur. Zo wordt het toerisme een factor in de versterking van de eigen cultuur, zoals te zien is aan de maskerdansen. Noten. [Samenvatting ASC Leiden]