Terrorisme-gedetineerden: over scheiding, spreiding en reintegratie

Abstract

Het aantal gedetineerden met een extremistische achtergrond vormt slechts een klein deel van de totale gevangenispopulatie. Desalniettemin kunnen zij voor aanzienlijke onrust binnen de muren van de gevangenis zorgen en kunnen hun acties serieuze gevolgen hebben. De Amerikaanse onderzoeker en oud-gevangenisbewaarder Mark Hamm (2013) spreekt dan ook treffend over ‘the Spectaculair Few’. In de discussie omtrent deze bijzondere groep gedetineerden is lange tijd de vraag geweest of zij gespreid dan wel geclusterd moeten worden vastgezet (Bovenkerk 2011b; Veldhuis e.a. 2010; Hamm 2011; Neumann 2010; Veldhuis & Kessels 2013; Veldhuis, Gordijn, Lindenberg & Veenstra 2010; Veldhuis 2015; Weggemans & De Graaf 2015). Naast het dilemma van spreiden of isoleren, staat ook hun resocialisatieproces tegenwoordig in het centrum van de aandacht (Weggemans & De Graaf 2015). In dit artikel wordt de detentie van (vermeende) terroristen verder besproken. Om te beginnen wordt, aan de hand van een korte terugblik, de huidige discussie van enig historisch perspectief voorzien.