Tussen hulp en hype. De inzet van opsporingsberichtgeving in ontvoeringszaken.

Abstract

Ontvoering of vrijheidsberoving is een zeer ingrijpend

misdrijf, waarnaar in Nederland nog maar weinig wetenschappelijk

onderzoek is gedaan. Voor de politie begint een ontvoeringszaak vaak met

een melding van een persoonsvermissing. Wanneer duidelijk is dat de vermiste persoon in gevaar verkeert of ontvoerd is, trekt de politie alles uit de kast om het slachtoffer zo snel mogelijk terug te vinden. Opsporingsberichtgeving is dan één van de middelen waarover de politie beschikt. Via verschillende kanalen kan zij in één klap een grote groep mensen of juist een heel specifieke doelgroep bereiken. Dit boek doet verslag van een onderzoek naar de inzet van opsporingsberichtgeving in verschillende typen ontvoeringszaken. De auteurs gaan na hoe de politie mediaberichtgeving als recherchemiddel gebruikt in de context van vermissingen en ontvoeringen. In welke fase van het onderzoek wordt berichtgeving ingezet en wat is daarvan het doel? Welke mogelijkheden heeft de politie daarbij? Wat zijn de risico's van de inzet van berichtgeving en wat heeft opsporingsberichtgeving in ontvoeringszaken opgeleverd? Aan de hand van verschillende Nederlandse ontvoeringszaken worden deze en andere vragen belicht. De auteurs komen hiermee tot een aantal interessante bevindingen en concrete aandachtspunten voor de opsporingspraktijk