Veelbelovende rekenaars herkennen en stimuleren

Abstract

Leerlingen met veel reken-wiskundig potentieel, veelbelovende rekenaars genoemd, worden in Nederland vaak onvoldoende herkend en uitgedaagd. Er zijn verschillende groepen veelbelovende rekenaars die elkaar gedeeltelijk overlappen: hoogpresterende, creatieve en hoogbegaafde leerlingen. Sommige van deze leerlingen presteren al hoog, maar anderen (nog) niet. Wanneer veelbelovende rekenaars enkel worden geïdentificeerd op basis van hun toetsprestaties, blijft veel reken-wiskundig potentieel verborgen. Dit artikel beschrijft twee benaderingen om dit te voorkomen: een meervoudige identificatieprocedure waarbij naast rekenprestaties ook andere identificatiemethoden worden gebruikt (benadering 1), en het aanbieden van uitdagende taken aan alle leerlingen (benadering 2). De voor- en nadelen van beide benaderingen en toepassingsmogelijkheden in de Nederlandse context worden overwogen.