Besluiten nemen of normen stellen? De EU-voorzitterschappen tussen uitvoerende en wetgevende macht in een door crises belaagde Unie

Abstract

Nederland is het komende half jaar voorzitter van de Raad van de Europese Unie. Bijna twaalf jaar na het vorige voorzitterschap van Nederland is de binnenlandse stemming met betrekking tot Europa veranderd, zo niet verzuurd. De elites van politiek en media in het land betonen zich zo betrouwbare vertolkers van het volkssentiment. Dat kan een van de redenen zijn dat de Nederlandse regering heeft gekozen voor een behoedzame opstelling in de publieke communicatie over de Europese verantwoordelijkheid die zij op zich gaat nemen. Er zijn echter ook andere redenen om de verwachtingen ten aanzien van het voorzitterschap te matigen, en die vormen de focus van deze bijdrage. Zij hebben te maken met cruciale veranderingen in het institutionele landschap van de Europese Unie sinds de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon eind 2009: het voorzitterschap van de Raad is minder belangrijk geworden dan het was.