The impact of neoadjuvant systemic therapy on the surgical management of soft tissue sarcoma
Abstract
Weke-delen sarcomen zijn zeldzame maligniteiten van mesenchymale oorsprong die overal in het lichaam kunnen ontstaan. Zij vertegenwoordigen 1–2% van alle volwassen maligniteiten, met een jaarlijkse incidentie van circa vijf per 100.000 personen. Gastro-intestinale stromale tumoren (GIST) vormen een belangrijk subtype. Chirurgie is de primaire behandeling, vaak aangevuld met radiotherapie, terwijl neoadjuvante systemische therapie in geselecteerde situaties een aanvullende rol kan spelen.
Dit proefschrift onderzoekt de impact van neoadjuvante systemische therapie op responsevaluatie, overleving en het chirurgische plan bij patiënten met weke-delen sarcomen. Hoofdstuk 2 toont, via een EORTC-enquête, aanzienlijke regionale variatie in neoadjuvante behandelstrategieën, wat wijst op de noodzaak van verdere standaardisatie. Hoofdstuk 3 laat zien dat [¹⁸F]FDG PET/CT mogelijk waardevol is voor vroege respons-evaluatie en patiëntselectie bij neoadjuvante chemotherapie. In hoofdstuk 4 wordt bij retroperitoneaal sarcoom geen directe relatie gevonden tussen radiologische respons en overleving, maar wel tussen vroege progressie en slechtere prognose.
Hoofdstuk 5 suggereert een duidelijke overlevingswinst van neoadjuvante chemotherapie bij radiotherapie-geassocieerd angiosarcoom van de borst. Hoofdstukken 6 en 7 tonen dat neoadjuvante imatinib bij GIST kan leiden tot minder uitgebreide chirurgie en dat minimaal invasieve chirurgie veilig toepasbaar is. Hoofdstuk 8 introduceert magnetic seed localisation als betrouwbare techniek voor lokalisatie van niet-palpabele laesies. In hoofdstuk 9 worden deze bevindingen geïntegreerd, met focus op respons-evaluatie, oncologische uitkomsten en chirurgische besluitvorming.
