Voorwoord

Abstract

De klokken van het Leidse Academiegebouw waren sinds 1670 onmisbaar om de maat van het universitaire leven te slaan. In een wereld zonder horloges en telefoons vormden zij de enige oriëntatie op de tijd. In 1943 werden de originele klokken gestolen en omgesmolten door de Duitse bezetter. In 1954 kwamen nieuwe klokken in de toren, met daarin meegegoten enkele bronzen brokstukken van hun voorgangers, die in het geheim bewaard waren gebleven. Zo blijven de eeuwen elk uur hoorbaar.