Netwerksubsidies: een onderzoek naar de wijze waarop samenwerking in subsidierelaties binnen het bestuursrecht kan worden vormgegeven

Abstract

Netwerksubsidies worden in toenemende mate in de praktijk op diverse beleidsterreinen ingezet. Deze subsidievorm - waarbij meerdere partijen zijn betrokken bij de financiering/uitvoering van een gesubsidieerd project - kent allerlei voordelen, zoals het delen van kennis en kunde. Maar hoe verhoudt deze ontwikkeling in de praktijk zich tot het huidige subsidierecht met een tweepartijenrelatie als vertrekpunt in subsidietitel 4.2 van de Algemene wet bestuursrecht? In dit onderzoek is een antwoord gezocht op de vraag in hoeverre het huidige subsidierecht de netwerksubsidie voldoende kan faciliteren en welke nieuwe regelgeving er nodig is om de gesignaleerde knelpunten op te lossen. Aan de hand van verschillende praktijkvoorbeelden van netwerksubsidies, zijn kansen en knelpunten onderzocht en aanbevelingen geformuleerd om de netwerksubsidie een permanente plaats te kunnen geven in het huidige subsidierecht. // Network grants are increasingly used in practice in various policy areas. This form of subsidy - in which several parties are involved in the financing/implementation of a subsidised project - has many advantages, such as the sharing of knowledge and expertise. But how does this development in practice relate to current subsidy law with a two-party relationship as the starting point in subsidy title 4.2 of the General Administrative Law Act? This study sought to answer the question to what extent current subsidy law can sufficiently facilitate network subsidy and what new regulations are needed to solve the identified bottlenecks. Using various practical examples of network grants, opportunities and bottlenecks were examined and recommendations were formulated to be able to give the network grant a permanent place in current subsidy law.