Nieuwe Democratie: waarom Fortuyn de democratie nieuw leven inblies en Plato misschien toch gelijk heeft
Abstract
Democratie vindt men in Nederland een groot goed. Soms komt het de heren en dames politici slecht uit dat in Nederland iedereen mag stemmen, zoals bij de voorlaatste verkiezingen, alwaar de heer Fortuyn middels eerder tentoongespreide demagogie postuum een zo klinkende verkiezingsoverwinning behaalde. Die storm waaide echter over en alles was een jaar na de moord weer pais en vree in politiek Nederland. De zetels werden bij de herkansingsverkiezingen in januari jongstleden weer ouderwets verdeeld tussen de traditionele partijen. Los van wat gekonkel tussen de meest voor de hand liggende regeringspartners die er, hoewel ze qua ideologie nog net niet van stuivertje hebben gewisseld, toch niet uitkwamen is het weer polities as usual in de Haagse stolp. Prominente en goedbetaalde posities worden, om maar met enkele clichés te spreken, weer door regenten in achterkamertjes naar elkaar toegespeeld. Persoonlijk stoor ik me daar nauwelijks aan en ik koester ook niet de illusie dat het binnen de LPF anders is gegaan, maar laat dit' de man op straat' alsjeblieft niet horen! Zó kan Pim het toch nooit gewild hebben?
