Waarom evalueren beleidsmakers? Een longitudinale analyse van motieven voor beleidsevaluatie in Vlaamse ministeriële beleidsnota’s

Abstract

Het evaluatiemotief is sterk bepalend voor hoe een beleidsevaluatie gebruikt kan

worden en verdient dan ook meer aandacht in studies over beleidsevaluatie. In dit

artikel hebben we ons gebogen over de beweegredenen voor concrete evaluaties,

zoals beschreven in vier reeksen van Vlaamse ministeriële beleidsnota’s die samen twintig jaar beleid afdekken. De belangrijkste vaststelling is dat motieven om te evalueren niet onderhevig blijken aan modes, noch worden ze sterk gestuurd door hervormingen en bijhorend discours. Ondanks de introductie van New Public Management georiënteerde hervormingen in de Vlaamse overheid en de financiële crisis, is de relatieve verdeling van evaluatiemotieven vrijwel ongewijzigd gebleven doorheen de tijd. Er blijkt een stabiele behoefte aan ex ante en ex post evaluaties vanuit een diversiteit aan evaluatiemotieven. De perceptie van een trend naar steeds meer evidence-based policy wordt op basis van de studie dus niet bevestigd. Opvallend is verder het lage aandeel van verantwoording als motief.