Psychopathologie Grondslagen, determinanten, mechanismen

Abstract

Deze studie gaat over de zoektocht naar de determinanten, mechanismen en de kenmerken van psychopathologie vanuit wetenschapsfilosofisch perspectief. Zij is ontstaan vanuit de waarneming dat een overvloed aan data gepaard gaat met een armoede aan goed onderbouwde en diepgaande theorieën.

In deze studie gaat het om de filosofische grondslagen die voor theorievorming over psychopathologie nodig zijn. Het reflecteren over grondslagen van de psychopathologie krijgt te weinig aandacht. Het gaat daarbij zowel de filosofie van geneeskunde als om de filosofie van de biologie en de psychologie.

Het resultaat van deze studie is onder andere dat psychische stoornissen met een chronisch beloop, als ontwikkelingsstoornissen opgevat, onderzocht en gediagnosticeerd moeten worden. Dat heeft ingrijpende consequenties voor het bestaande onderzoek naar kenmerken van patiënten en hun stoornissen. Als de ontwikkelingsdimensie wordt genegeerd, is de waarde van veel gangbaar onderzoek beperkt: het gaat ten koste van het vermogen om inzicht te krijgen in het ontstaan van een psychische stoornis. Verder beperkt het het vermogen om patiënten vroegtijdig en adequaat (preventief) te behandelen. Stoornissen zijn processen waarbij niets geheel en al vaststaat. Er ligt altijd een gunstige verbetering van de toestand van de patiënt binnen het bereik - hoe klein die verandering ook is.