Pronoun use in Latin American Spanish : a data engineer's view on le and lo

Abstract

Cortázar, Maradona en een paar lastige woordjes Het gebruik van de Spaanse voornaamwoorden le en lo kan een taalleerder tot wanhoop drijven, maar zelfs taalkundigen krijgen er niet echt grip op. Al meer dan vijftig jaar wordt er onderzoek gedaan naar het gebruik van deze woordjes. Zo wordt er bijvoorbeeld beweerd dat de vorm le de voorkeur geniet in zinnen waarin de beleefdheidsvorm gebruikt wordt. Voor mijn boek heb ik oudere studies overgedaan, maar dan met gebruik van moderne methodologie. In eerste instantie ga ik na of deze studies technisch goed in elkaar zaten, daarna neem ik het gebruik van le en lo in een aantal teksten (van romans van Cortázar tot de autobiografie van Diego Maradona) onder de loep en tot slot beschrijf ik een grootschalig on-line experiment dat ik in Buenos Aires heb uitgevoerd. De uitkomst van mijn studie is vernietigend: de resultaten van eerdere studies sneuvelen veelal onder statistische toetsing en noch in het tekstonderzoek noch in het experiment blijken factoren zoals beleefdheid enige invloed van betekenis te hebben. Waarom Maradona soms lo en soms le zegt, kan ik niet verklaren, maar mijn studie suggereert dat de verklaring in elk geval niet in één bepaalde factor te vinden is.